WAT IS "FRAME"? "FRAME" of de "Fire Risk Assessment Method for Engineering" is waarschijnlijk het gemakkelijkste werkinstrument voor de Fire Safety ingenieur die een performant en toch economisch brandbeveiligingsconcept moet uitwerken voor bestaande of voor nieuwe gebouwen. Het is een complete, transparante en praktische methode voor het berekenen van de brandrisico's in gebouwen. De benadering in FRAME is anders dan die van bouwverordeningen en gelijkaardige reglementeringen die hoofdzakelijk gericht zijn op de veiligheid van personen. FRAME bekijkt ook de bescherming van goederen en activiteiten. De methode laat toe verschillende gevallen op een uniforme manier te benaderen. Zij vormt een leidraad voor de risicobepaling en voor de keuze der bescherming, en helpt bij het vergelijken van alternatieve oplossingen. Het resultaat van deze systematische evaluatie van verscheidene invloedsfactoren is een reeks waarden die in cijfers uitdrukken wat anders moet verteld worden met een lange beschrijving van positieve en negatieve aspecten. De methode is echter niet geschikt voor openluchtinstallaties. FRAME is opgebouwd zoals de meeste methodes voor risico-evaluaties en maakt gebruik van vereenvoudigde brandmodellen. Vertrekkend van een beperkt aantal brandscenario's, houdt men rekening met de waarschijnlijkheid van de brand, met de aard van de blootstelling, met de ernst van de gevolgen. Geschiedenis. FRAME werd ontwikkeld vanuit de GRETENER-methode die in rond 1965 door deze Zwitserse ingenieur werd beschreven, en uit meerdere gelijkaardige benaderingen : ERIC (Evaluation du Risque d’Incendie par le Calcul), een methode uitgewerkt in Frankrijk door SARAT en CLUZEL, de Duitse norm DIN 18230 en de Oostenrijkse TRBV100, de tariefsystemen van verzekeraars, enz. Vertrekkend van de kenmerken van het gebouw en zijn inhoud, bepaalde de GRETENER- methode het gevaar voor het patrimonium. Daar moesten twee luiken bijkomen, een voor de personen en een voor de activiteiten om tot de volledige FRAME benadering te komen. De voorganger van FRAME werd reeds in 1980 in de Hogere Cursus brandveiligheid van NVBB-ANPI opgenomen als methode om het brandrisico te schatten. Deze methode bevatte enkel de luiken patrimonium en personen. Tussen 1983 en 1988 werd het derde luik van FRAME ontwikkeld met het oog op het inschatten van de bedrijfschade na brand. In 1988 werd de methode gepubliceerd door ANPI-NVBB als TD73: Schatting van het brandgevaar. Omdat dit document enkel in het Nederlands en het Frans werd gepubliceerd, kreeg het weinig belangstelling buiten België. In die periode was de PC nog een veredelde schrijfmachine met DOS; een klein softwareprogramma in BASIC was beschikbaar voor de berekeningen. De voornaamste toepassing van FRAME in die periode was het beoordelen van industriële brandrisico's , wat toen door de ANPI- cursisten elk jaar toegepast werd. Het gebruik van FRAME voor niet-industriële gebouwen met een betrekkelijk laag risico voor het patrimonium, maar met meer specifieke eisen voor de veiligheid van de personen, leidde in de periode 1995-1998 tot een herziening van de formules voor het aanvaardbare risico voor de personen en voor de factor U, de bescherming van de evacuatie. De formules werden zo aangepast dat de tijd nodig om het gebouw te verlaten vergeleken werd met een referentietijd van 6 minuten, en dat de bescherming van de evacuatieweg werd beoordeeld. Dit werd ingebouwd in de 2de versie van FRAME, van 1998. Tezelfdertijd werd een Windows 3 programma uitgewerkt om de berekeningen te maken en om rapporten te genereren. Deze software was in meerdere talen beschikbaar. In diezelfde periode groeide in het vakgebied van de brandveiligheid de vraag naar een resultaatgerichte aanpak zeer sterk. Het gebruik van brandsimulatiemodellen biedt de mogelijkheid om bepaalde brandscenario's beter te bestuderen, maar lost het probleem niet op hoe men het veiligheidsniveau van een bepaald brandbeschermingsconcept kan beoordelen, zonder al te veel subjectieve invloeden. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat de toepassing van FRAME voor het beoordelen van risico's nu meer en meer de aandacht trekt, omdat het gebruik van formules die subjectieve beoordeling sterk beperkt. In 2008 werd een nieuwe versie "FRAME 2008" uitgebracht. Het Windows rekenprogramma werd vervangen door een Excel- invoegtoepassing en een aantal deelfactoren werden aangepast. Zo werd er rekening gehouden met de nieuwe Europese classificatie "reactie bij brand" voor de brandverspreidingsfactor i, werd de methode om de watervoor-zieningen te beoordelen verder uitgewerkt en werden meer mogelijkheden voorzien om gewogen gemiddelden te gebruiken. De invoegtoepassing is in meerdere talen beschikbaar. Met de komst van Windows 7 en Microsoft Office 2010 is nu ook een update “FRAME 2011” beschikbaar. Praktische toepassing. De beste toets voor FRAME is de praktijk, aan de hand van echte branden en praktische toepassingen: voor een reeks gebouwen die door de experts als goed beschermd werden aanzien, bekomt men met FRAME berekende waarden die dit bevestigen, voor een aantal gebouwen die door brand werden vernield, bekomt men berekende waarden die de zwakke punten van het gebouw aanduiden. Verscheidene gebruikers in België, Nederland, Spanje en de UK hebben de FRAME methode vergeleken met andere methodes en getoetst aan hun eigen voorbeelden en behoeften. De commentaren zijn unaniem: FRAME is een betrouwbaar werkinstrument voor de brandrisicobeoordeling in gebouwen. Vandaag zijn honderden praktische berekeningen beschikbaar die de goede werking van de FRAME methode aantonen. Kijk hiervoor bij de voorbeelden.